سخن ما : 1 - در آيت اوّل يادآورى است كه نشانه ى درستى و استوارى - قرآن نگاهدارى پيغمبر است از تدليس و رياى مردم و راهنمائى آنحضرت است به خوددارى از حمايت خائن اگرچه به ظاهر مسلمان باشد و پيرو آن حضرت . 2 - آيت دوّم شايد اشاره باشد كه اگر در آغاز گفتگو حسن ظنّ به مسلمان تو را وادار كرد حقّ را با او بدانى اكنون استغفار كن كه خدا آمرزنده و راهنماى تو است تا آينده چنين گرفتارى براى تو نباشد . 3 - آيت آخر شايد اين مطلب را بفهماند كه تو هم مثل ديگر مردمان داراى احساس و عاطفه و ميل هستى ولى خداوند خاصيّت عصمت و نيروى خوددارى از هر بد را در تو تقويت كرده است كه بتوانى حقّ و عدالت را به كار برى و بس . [ سوره النساء ( 4 ) : آيات 114 تا 115 ] لا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِنْ نَجْواهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلاحٍ بَيْنَ النَّاسِ وَمَنْ يَفْعَلْ ذلِكَ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّه فَسَوْفَ نُؤْتِيه أَجْراً عَظِيماً ( 114 ) وَمَنْ يُشاقِقِ الرَّسُولَ مِنْ بَعْدِ ما تَبَيَّنَ لَه الْهُدى وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّه ما تَوَلَّى وَنُصْلِه جَهَنَّمَ وَساءَتْ مَصِيراً ( 115 ) معنى لغات : نجوى - راز گفتن و نهانى با كسى سخن گفتن ، يشاقق - از مصدر مشاقّه بمعنى دشمنى و ناسازگارى ، نولَّه از مصدر توليه بمعنى حكومت دادن و اختيار دادن و دنبال قرار دادن ، پشت كردن و رو گرداندن ، تولَّى - از مصدر تولَّى بمعنى دست اندر كار شدن و كاريرا عهده دار شدن ، كسى را دوست داشتن رو گرداندن ، ملازم و چسبيده به چيزى بودن ، نصله - از مصدر صلى بفتح صاد و سكون لام بمعنى كباب كردن و به آتش داشتن و ميان آتش بردن و گول زدن . جهت نزول : ابو الفتوح : از كلبى نقل است كه عبد اللَّه عبّاس گفت : آيت اوّل « لا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ » در توصيف روش بنى ابيرق است ، و آيت دوّم را مفسّرين براى توصيف طعمة بن ابيرق نوشته‌اند ، چون آيات سابق نازل شد و او را رسوا نمود و او